EURO AREA: Ο ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ.

            EURO AREA:    Ο ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ

 

  Α ‘:  Σύμφωνα με τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα, το ΕΥΡΩ έχει αναχθεί σε νόμισμα του διεθνούς κερδοσκοπικού κεφαλαίου. Ο ρόλος αυτός του ΕΥΡΩ, προστατεύεται από την συνθήκη του Μάαστριχτ, από τις οδηγίες της Κομισιόν, και από τους κανόνες λειτουργίας της ΕΚΤ.

            Β’:  Είναι πρόδηλο ότι η οικονομική ισχύς συνεπάγεται και πολιτική και στρατιωτική ισχύ η οποία ασκείται με τους ρέμπελους που έχουν διασκορπιστεί σε πλείστα όσα σημεία του πλανήτη γης και καταστρέφουν, εκ των έσω, κράτη και έθνη και πολιτισμούς και θρησκείες

  Γ’: .Είναι απόλυτα προβλέψιμο και με μεγάλη πιθανότητα αναμενόμενο ότι, σταδιακά αλλά σταθερά, η λεγόμενη οικονομική επιτήρηση συνεχώς θα εντείνεται, θα μεταλλάσσεται σε πολιτική επιτήρηση και νόθευση της λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών στις χώρες μέλη.  Δεν είναι υπερβολή ο ισχυρισμός ότι συνεχώς και περισσότερο οι χώρες της ΕΖ θα καθίστανται οικονομικά και πολιτικά υποτελείς στα FUNS.

  Δ’: Με τα δικά τους χρήματα,  της Κίνας και της Ρωσίας,  οι ΗΠΑ και η ΕΕ τις ανταγωνίζονται διεθνώς και με επιτυχία σε όλα τα  επίπεδα, οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό

  Ε’:  Αν ο Ευρασιατικός συνασπισμός προχωρήσει στην έκδοση δικού του αποθεματικού νομίσματος, αν Κίνα και Ρωσία αποφασίσουν να επενδύουν τα πλεονάσματα τους σε χώρες του Ευρασιατικού συνασπισμού, τότε το τέλος της Δυτικής αυτοκρατορίας και του Δυτικού πολιτισμού ΕΓΓΥΣ ΕΙΝΑΙ.. Το ενδεχόμενο αυτό είναι πολύ πιθανό να εξαναγκάσει τις ΗΠΑ να δράσουν προληπτικά κατά του ευρώ, για να κερδίσουν χρόνο και να διατηρήσουν ή να επιμηκύνουν το  AMERICAN  IMPERIOUM.

        ΓΕΝΙΚΑ:

Κατά την ταπεινή μας άποψη, το χάρτινο χρήμα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις του ανθρώπου, μετά την φωτιά και τον τροχό. Όπως όμως, τις δύο πρώτες ανακαλύψεις, ανθρωποειδή τις μετέτρεψαν σε κατάρα για τους ανθρώπους, καθ’ όμοιο τρόπο, τα ίδια ανθρωποειδή μετέτρεψαν το χρήμα σε κατάρα για λαούς και έθνη και κράτη, και  ανθρώπους πλούσιους και πτωχούς.

Εμφανίστηκε σαν μέσο διευκόλυνσης των συναλλαγών. Με την πάροδο του χρόνου αναβαθμίστηκε και σαν μέσο διακράτησης πλούτου. Πάντοτε όμως σαν ΜΕΣΟ που η χρησιμότητα του προσδιορίζεται από την εμπιστοσύνη των ανθρώπων σε αυτό. Αρχικά είχε κάποιο αντίκρισμα σε χρυσό και άλλα ευγενή μέταλλα.

Σταδιακά ανακαλύφθηκε από την οικονομική επιστήμη, ότι το μόνο αναγκαίο και ικανό αντίκρισμα για την εύρυθμη  λειτουργία,  του, είναι η εμπιστοσύνη των πολιτών στην κοινωνική του χρησιμότητα και η αποφασιστικότητα του κράτους να διασφαλίσει την αέναη αποδοχή του από τους πολίτες σε σταθερούς ή περίπου σταθερούς όρους. Το χρήμα  που τελεί κάτω από την κρατική εγγύηση, κάτω από την εγγύηση του συνόλου των πολιτών που συνιστούν το κράτος, ονομάζεται νόμισμα, δηλαδή καθιερωμένο διά νόμου.

Σταδιακά καθιερώθηκε και δικαίωμα των τραπεζών να εκδίδουν και να κυκλοφορούν το λεγόμενο τραπεζικό χρήμα. Το δικαίωμα αυτό των τραπεζών πρέπει να τελεί κάτω από αυστηρότατους ποσοτικούς και ποιοτικούς κανόνες έκδοσης τραπεζικού χρήματος και λειτουργίας των τραπεζών. Το νόμισμα και το τραπεζικό χρήμα, συνιστούν το χρήμα που κυκλοφορεί αδιακρίτως σε κάθε συναλλακτική οικονομία.

Τα χρήμα, σε οποιαδήποτε μορφή του, έχει μηδενική εσωτερική αξία, δηλαδή το κόστος παραγωγής του είναι μηδέν. Υπάρχει για να μας διευκολύνει να ανταλλάσουμε με εύκολο τρόπο αγαθά και υπηρεσίες, που έχουν για εμάς βιολογική, με την ευρεία έννοια, χρησιμότητα. ΔΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ.

Οι αυστηροί, πολύπλοκοι και ακατανόητοι στους πολλούς, κανόνες, που διέπουν την έκδοση και την κυκλοφορία του και η μακρόχρονη χρήση του στις συναλλαγές,   κατέστησαν το χρήμα, στην  συνείδηση των ανθρώπων υπέρτερο αγαθόν, το οποίο ικανοποιεί κάθε ανθρώπινη ανάγκη. Έτσι από υποκείμενο της οικονομικής δραστηριότητας, από μέσο,  κατέστη στην ανθρώπινη συνείδηση αυτοσκοπός.

Ας δούμε, όμως απλά και παραστατικά, γιατί η μετάλλαξη του χρήματος αποτελεί μια απόλυτα επιτυχημένη δραστηριότητα των ανθρωποειδών, πως δηλαδή τα κατάφεραν να μεταλλάξουν σε δηλητήριο την ευχή, και  κατά τρόπο και έκταση που να απειλείται σήμερα, αυτή καθ’ αυτή η υπόσταση της ανθρωπότητας.

Πρώτος κρίκος της αλυσίδας χρήματος είναι το εκδοτικό ίδρυμα η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, την οποία η κοινωνία διά νόμου την επιφόρτισε να εκδίδει και με διάφορα μέσα να εξασφαλίζει την ομαλή χρηματοδότηση της οικονομίας, και την σταθερότητα του νομίσματος και δια αυτού του χρήματος. Όμως το χρήμα τίθεται σε  κυκλοφορία από τον άνθρωπο και για τον άνθρωπο. Ο πρώτος λαβών δύναται με το νόμισμα να αγοράσει περιουσιακά στοιχεία, επιχειρήσεις και κάθε είδους αγαθά και υπηρεσίες, και για αυτό, σαν αντιπαροχή,  πληρώνει στο εκδοτικό ίδρυμα  τόκους.

Αν όμως ο λαβών είναι τράπεζα και μάλιστα μονοπωλιακά οργανωμένη, τότε το νόμισμα που δανείζεται από την εκδοτική τράπεζα αποτελεί την βάση για την έκδοση από μέρους του, πενταπλάσιας ποσότητας τραπεζικού χρήματος. Το τραπεζικό χρήμα έχει την ίδια αξία με το νόμισμα και οι τράπεζες με αυτό, έναντι σχεδόν μηδενικού κόστους αγοράζουν αγαθά, υπηρεσίες και κυρίως παραγωγικούς πόρους που τους αποδίδουν εισόδημα πολλαπλάσιο των τόκων που πληρώνουν στο εκδοτικό ίδρυμα.

Έτσι αν το αρχικό δάνειο των τραπεζών είναι 10,0 δις ευρώ, με επιτόκιο 0,25% πληρώνουν ετήσιο τόκο 25 εκ. ευρώ. Τα 10,0 δις αποτελούν την βάση για έκδοση τραπεζικού χρήματος 40,0 δις ευρώ, τα οποία δανείζουν προς 1,5% το λιγότερο.  Έτσι από τα 50,0 δις εισπράττουν τόκους 750 εκ. ή καθαρά, 725 εκ το χρόνο. Βέβαια όταν τα ποσά αυτά τα δάνειζαν πχ στην Ελλάδα τα καθαρά τους κέρδη προσαυξάνονταν στο 2475 εκ, ευρώ ΜΟΝΟ, τον χρόνο. ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΑΦΟΥ ΤΑ ΧΡΩΣΤΟΥΣΑΜΕ, ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΟΙ ΗΛΙΘΙΑΖΟΝΤΕΣ.

ΌΧΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ  ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ. Στα καλά χρόνια η αύξηση του νομίσματος από το εκδοτικό ίδρυμα, τη ΤτΕ, διοχετευόταν στην οικονομία μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό, χρηματοδοτούσε δηλαδή την κατασκευή δρόμων, γεφυρών, συντάξεων ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και λοιπά έργα προς όφελος του κοινωνικού συνόλου..

Αυτό το χρήμα,  ονομάζεται ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥ, ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΝΕΜΟΝΤΑΙ…..;

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ:

Το Ακαθάριστο Εξωτερικό Χρέος (ΑΕΧ) συνίσταται από το άθροισμα του χρέους όλων των φορέων που δραστηριοποιούνται οικονομικά, μέσα στα όρια μιας ορισμένης ανεξάρτητης χώρας, προς τους αντίστοιχους φορείς του υπόλοιπου κόσμου. Είναι το χρέος π.χ. των Ελλήνων, προς όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Αν από το ΑΕΧ αφαιρεθεί το χρέος, π.χ. του υπόλοιπου κόσμου προς τους Έλληνες, προκύπτει η καθαρή επενδυτική θέση της Ελλάδας, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. 

Το  κρατικό εξωτερικό χρέος, διαφέρει από το αντίστοιχο χρέος που  ανακοινώνεται από το Υπ. Οικονομικών, κατά το ποσό που το κράτος οφείλει στην εσωτερική οικονομία. Σύμφωνα με την Ελληνική πραγματικότητα, το συνολικό κρατικό χρέος της Γενικής κυβέρνησης είναι μεγαλύτερο από το εξωτερικό της χρέος.

Για μεγαλύτερη σαφήνεια, λόγο της σοβαρότητας που παρουσιάζει το όλο θέμα για τη καθημερινή ζωή των πολιτών , το πρόβλημα χρέους θα αναπτυχθεί σε πέντε συνεχή άρθρα μας.

Πηγή των στατιστικών στοιχείων είναι η World Bank, σε συνεργασία με το (IMF) ΔΝΤ και την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ISB), The FRB—USA, The monthly bulletin of European Central Bank.

  

COYNTRIES	GROSS EXTERNAL DEBT		TOTAL GROSS DEBT, EXTERNAL & INTERNAL       AMONG EURO AREA COUNTRIES.
	USA   %	EYRO AREA %	EURO AREA+ UK bill. $	Germany + France  %	I.N.L      %	S.P.I %	U.K. %
TOTAL.	100,0	100,0	37553	29,6	21,0	14,2	24,8
General Government	35,5	21,0	7383	50,5	7,0	23,0	9,2
Monetary Authorities	3,4	3,1	1887	17,6	4,5	40,9	2,4
Banks.	18,3	34,1	13323	32,9	17,4	10,6	38,8
Other Sectors.	34,9	23,8	9084	20,5	34,9	10,4	29,9
Direct Investment.	8,2	17,9	4636	25,0	38,7	10,6	14,9
Debt Securities	60,7	40,8	14403	38,5	19,9	16,5	16.5
Loans, Deposits&                 Currency	29,6	36,3	16734	18,5	15,4	14,2	37,1
G.D.P. billions dollars	15684	12194	14638	6013	1039	3576	2444
T.G.E.D./G.D.P.   %	102,2	130,0	256,5	184,8	759,7	149,4	380,6
L.P.S./G.D.P.       %	47,1	87,6	------	76,9	116,7	107,6	131,9
M2 /G.D.P.          %	69,8	75,5	------	64,6	109,3	64,7	83,1
M0 //M!                   %	43,2	20,0	--------	--------	-------	------	-----
Abbreviations I.N.L. = Ireland+ Netherlands+ Luxembourg.    U.K. = United Kingdom.                            S.P.I.   = Spain+ Portugal+ Italy.    U.S.A= United States America. TGED= Total Gross External Debt. LPS= Loans to Private Sector.

 

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ:

1: Η αναλογία νομίσματος και χρήματος Μ₀/Μ₁, ανέρχεται σε 43,2% στις ΗΠΑ και σε 20,0% στην ΕΖ. Άρα ο έλεγχος των νομισματικών αρχών επί του τραπεζικού συστήματος είναι κατά 50,0% χαλαρότερος  στην ΕΖ από ότι είναι στις ΗΠΑ.

2: Η τραπεζική δανειοδότηση του ιδιωτικού τομέα στις ΗΠΑ, ανέρχεται σε 47,1%, έναντι 87,6% στην ΕΖ. Άρα η χρηματοδότηση των συναλλαγών στην ΕΖ είναι σημαντικά μεγαλύτερη από ότι είναι στις ΗΠΑ. Δεδομένου ότι η ταχύτητα κυκλοφορίας του χρήματος είναι αντίστοιχα 13,5 και  10,5, έπεται ότι η προσφορά χρήματος στην ΕΖ είναι 47,5% μεγαλύτερη από ότι είναι στις ΗΠΑ, δηλαδή η οικονομία της ΕΖ είναι έντονα χρηματική.

3:Η δανειοδότηση του ιδιωτικού τομέα είναι σημαντικά μεγαλύτερη του μέσου όρου της ΕΖ, στο Ην. Βασίλειο και στις χώρες  INL ( Ireland, Netherland, Luxembourg).Επειδή οι εμπορικές τράπεζες και οι επενδυτικοί οργανισμοί των χωρών αυτών δραστηριοποιούνται σε ολόκληρο το χώρο της ΕΖ, έπεται ότι σημαντικό ποσοστό των τραπεζικών δανείων, χρηματοδοτεί τον ιδιωτικό τομέα Γερμανίας και Γαλλίας. Αθροιστικά η χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα στις έξη προαναφερθέντες χώρες, ανέρχεται στο 96,5% του ΑΕΠ, και είναι μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της ΕΖ. Δηλαδή τα πιστωτικά ιδρύματα της ζώνης των I.N.L. και  U.K.είναι αποδέκτες τεράστιων ποσών διεθνών κερδοσκοπικών κεφαλαίων (FUNS) και πηγή διοχέτευσης τους στις ισχυρές οικονομίες της ΕΖ, Γαλλία και Γερμανία.  

4: Το εξωτερικό χρέος των ΗΠΑ ανέρχεται στο 102,2% του ΑΕΠ, έναντι 130,0%  στην ΕΖ, και 149,4% έως 759,7% στις υπό εξέταση χώρες της ΕΖ. Προκύπτει από αυτά ότι η ασφάλεια που προσφέρει η οικονομία των ΗΠΑ στους δανειστές της, είναι κατά 22,5% μεγαλύτερη από την αντίστοιχη ασφάλεια που προσφέρει η οικονομία της ΕΖ.

Προκύπτει επίσης ότι το διεθνές κεφάλαιο εμπιστεύεται ( πρώτη ανάγνωση) περισσότερο το ευρώ από ότι εμπιστεύεται το δολάριο.

5: Από τις δύο πρώτες στήλες του πίνακα που περιλαμβάνουν συγκρίσιμα στοιχεία, προκύπτουν τα ακόλουθα.

5:1.Το άθροισμα του κρατικού και του χρέους των τραπεζών, σαν ποσοστό του ΑΕΠ, σε ΗΠΑ και ΕΖ, είναι περίπου το ίδιο ( 53,8% – 55,1%). Όμως το κρατικό χρέος στις ΗΠΑ, αποτελεί το 66,0%, έναντι 38,8% του συνόλου στην ΕΖ. Αντίστοιχα το τραπεζικό χρέος, αποτελεί το 34,0% στις ΗΠΑ και το 61,2% στην ΕΖ. Καθίσταται σαφές ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα στην ΕΖ, στηρίζεται στη λειτουργία των εμπορικών τραπεζών, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ που η λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τελεί κάτω από τον έλεγχο των κρατικών νομισματικών αρχών.

5:2. Η προηγούμενη διαπίστωση ισχυροποιείται και από το γεγονός ότι, στις ΗΠΑ το χρέος σε ομόλογα ανέρχεται στο 60,7% του συνόλου, έναντι 40,8% στην ΕΖ. Το χρέος σε δάνεια, καταθέσεις και νόμισμα, που είναι τραπεζικό χρέος ανέρχεται αντίστοιχα σε 29,6% και 36,3%. Δηλαδή η δανειακή δραστηριότητα των τραπεζών, υπερέχει στην ΕΖ.

5:3. Το άθροισμα του χρέους των τομέων ‘’λοιποί τομείς’’ και άμεσες επενδύσεις, κυμαίνεται στα ίδια περίπου επίπεδα (43,1%--41,7%) σε ΗΠΑ και ΕΖ, γεγονός που υποδηλώνει ότι και οι δύο χώρες απολαμβάνουν εξίσου της εμπιστοσύνης των κερδοσκοπικών FUNS.  

6:Στη  στήλη  τρία του πίνακα περιλαμβάνονται αθροιστικά  τα αντίστοιχα στοιχεία της ΕΖ και της Μ. Βρετανίας. Τούτο εκρίθη αναλυτικά αναγκαίο, επειδή η Μ.Β. αν και εκτός ΕΖ, με τον άριστα οργανωμένο τραπεζικό της τομέα, ασκεί τεράστιο χρηματοπιστωτικό έργο μέσα στα πλαίσια της ΕΖ. Από την σύγκριση των στοιχείων των στηλών 2 & 3,  προκύπτει ότι τα  ‘’δάνεια, καταθέσεις, νόμισμα’’, συνιστούν το  44,6% του χρέους  της (ΕΖ + UK) μαζί, έναντι 36,8%. στην ΕΖ. Αποδεικνύεται έτσι ότι η δραστηριότητα των τραπεζών του CITY, καθιστά την οικονομία της ΕΖ  περισσότερο χρηματική.

7: Από την ανάλυση των στοιχείων των στηλών 4—6 προκύπτουν τα ακόλουθα σημαντικά συμπεράσματα.

7:1. Αθροιστικά το ΑΕΠ Γερμανίας και Γαλλίας ανέρχεται στο 41,1% του συνόλου και το συνολικό τους χρέος ανέρχεται στο 50,5% του συνολικού χρέους, έναντι 32,9% του χρέους των τραπεζών τους και 38,5% του χρέους τους σε ομόλογα. Συνάγεται από αυτά έντονη ανάμιξη των κρατικών αρχών των χωρών αυτών στη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος της ΕΖ.

Προκύπτει επίσης ότι το τραπεζικό τους σύστημα αδυνατεί να ανταγωνιστεί τα πιστωτικά ιδρύματα του CITY και της ζώνης των  χωρών INL. Το γεγονός αυτό εξηγεί την έντονη προσπάθεια Γερμανίας και Γαλλίας να αυστηροποιήσουν τους κανόνες λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος της ΕΕ. Η προσπάθεια είναι δύσκολη και εν πολλοίς ατελέσφορη αφού το CITY  και τα αδελφά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ελέγχου το 72,0% της διακίνησης πιστωτικών κεφαλαίων στην ΕΖ.

7:2.Στη ζώνη των χωρών ΙΝL, το κρατικό χρέος ανέρχεται μόνο στο 7,0%, έναντι 73,6% που είναι το χρέος, αθροιστικά, των ‘’λοιπών τομέων και των αμέσων επενδύσεων’’. Τα αντίστοιχα ποσοστά σε Γερμανία + Γαλλία και Μ. Βρετανία είναι 45,5% και 44,8%, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο βασικός τομέας διακίνησης πιστώσεων (κερδοσκοπικών κεφαλαίων) στην ΕΖ είναι οι επενδυτικοί οίκοι που εδρεύουν στην ζώνη των INL.

7:3. Στην Μ. Βρετανία ο βασικός μοχλός διακίνησης πιστώσεων, με ποσοστό 38,8%  είναι οι τράπεζες, οι οποίες είναι και αποδέκτες του 37,1% των διεθνών κερδοσκοπικών κεφαλαίων (FUNS)

7:4.Στην ζώνη   SPI  (Ισπανίας, Πορτογαλίας, Ιταλίας ) το ποσοστό του ΑΕΠ ανέρχεται στο 24,4% του συνολικού ΑΕΠ της (ΕΖ+ UK) έναντι 14,2% που είναι το ποσοστό του συνολικού τους χρέους. Αδιάψευστη μαρτυρία ότι και οι χώρες αυτές έχουν σε σημαντικό βαθμό αποκοπεί από το Ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:

1: Αποδείχτηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος της ΕΖ, δηλαδή η έκδοση και η διακίνηση του χρήματος, αφέθηκε στο ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα το οποίο είναι μονοπωλιακά οργανωμένο και ελέγχεται από τα διεθνή, και αγνώστου ταυτότητας, κερδοσκοπικά κεφάλαια, τα FUNS.

Το Ευρωπαϊκό σύστημα Κεντρικών τραπεζών αδυνατεί να ελέγξει την δραστηριότητα των εμπορικών τραπεζών και κυρίως των επενδυτικών οίκων, λόγω και των χαλαρών πιστωτικών κανόνων που ισχύουν στην ΕΖ. Σύμφωνα με τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα, το ΕΥΡΩ έχει αναχθεί σε νόμισμα του διεθνούς κερδοσκοπικού κεφαλαίου. Ο ρόλος αυτός του ΕΥΡΩ, προστατεύεται από την συνθήκη του Μάαστριχτ, από τις οδηγίες της Κομισιόν, και από τους κανόνες λειτουργίας της ΕΚΤ.

Είναι πρόδηλο ότι η οικονομική ισχύς συνεπάγεται και πολιτική και στρατιωτική ισχύ η οποία ασκείται με τους ρέμπελους που έχουν διασκορπιστεί σε πλείστα όσα σημεία του πλανήτη γης και καταστρέφουν, εκ των έσω, κράτη και έθνη και πολιτισμούς και θρησκείες. Είναι επίσης πρόδηλο ότι  κυβερνήσεις πλείστων όσων χωρών, ενεργού κάτω από εκβιαστικά διλήμματα. ΟΥΔΕΙΣ ΟΜΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ.

2: Το Ευρώ όπως και το δολάριο αποτελούν διεθνή αποθεματικά νομίσματα. Το δολάριο περιβάλει τις χώρες και ολίγον επηρεάζει το εσωτερικό χρηματοπιστωτικό τους σύστημα. Την ισχύ του την οφείλει σε πραγματικά οικονομικά γεγονότα, όπως είναι η ισχύς της οικονομίας και η εμπιστοσύνη των κρατών στην πιστοδοτική ικανότητα των ΗΠΑ.

Το ευρώ οφείλει την ισχύ του κυρίως στην υψηλή ζήτηση που απολαμβάνει από τους κατοίκους της ΕΕ, επειδή εκτός από διεθνές αποθεματικό νόμισμα, αποτελεί και εθνικό νόμισμα των 18 χωρών της ΕΖ.

Μειονέκτημα για το ευρώ είναι ότι η αξία του επηρεάζεται από τις κατ’ επίφαση ανεξάρτητες οικονομικές επιλογές των επί μέρους χωρών της ΕΖ. Το γεγονός αυτό και η διακηρυγμένη βούληση των ισχυρών κυρίως, χωρών της ΕΖ να προστατέψουν, κατά απόλυτη προτεραιότητα, την σταθερότητα του ευρώ, οδηγεί σε ισχυρές παρεμβάσεις στο εσωτερικό των αδυνάμων κυρίως, μελών της ΕΖ.

.Είναι απόλυτα προβλέψιμο και με μεγάλη πιθανότητα αναμενόμενο ότι, σταδιακά αλλά σταθερά, η λεγομένη οικονομική επιτήρηση συνεχώς θα εντείνεται, θα μεταλλάσσεται σε πολιτική επιτήρηση και νόθευση της λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών στις χώρες μέλη.  Δεν είναι υπερβολή ο ισχυρισμός ότι συνεχώς και περισσότερο οι χώρες της ΕΖ θα καθίστανται οικονομικά και πολιτικά υποτελείς στα FUNS.

3: Από την συγκριτική ανάλυση προέκυψε το συμπέρασμα  ότι οι ΗΠΑ ελέγχουν κεντρικά την λειτουργία του χρηματοπιστωτικού τους συστήματος,  ότι η οικονομία τους προσφέρει επαρκή ασφάλεια στους δανειστές της, ότι ελέγχει την διακίνηση των διεθνών κερδοσκοπικών κεφαλαίων και ότι  η διεθνής κοινωνία εμπιστεύεται σε ικανοποιητικό βαθμό την  πιστοδοτική της ικανότητα.

Είναι πρόδηλο ότι σε ενδεχόμενη νομισματική κρίση, το δολάριο θα έχει τον πρώτο λόγο.    

4: Υπαρκτός και ενδεχόμενος ο κίνδυνος που πηγάζει από τις ανερχόμενες οικονομίες και κυρίως από Κίνα και Ρωσία. Τα συναλλαγματικά αποθέματα της Κίνας ανέρχονται 3880 δις δολάρια και της Ρωσίας σε 510 δις δολάρια. Αθροιστικά ανέρχονται στο 14,5% του ΑΕΠ των ΗΠΑ + ΕΕ, και είναι κατά διαφόρους τρόπους τοποθετημένα στο δολάριο και στο ευρώ.

Με τα δικά τους χρήματα,  της Κίνας και της Ρωσίας,  οι ΗΠΑ και η ΕΕ τις ανταγωνίζονται διεθνώς και με επιτυχία σε όλα τα  επίπεδα, οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό.

Αν ο Ευρασιατικός συνασπισμός προχωρήσει στην έκδοση δικού του αποθεματικού νομίσματος, αν Κίνα και Ρωσία αποφασίσουν να επενδύουν τα πλεονάσματα τους σε χώρες του Ευρασιατικού συνασπισμού, τότε το τέλος της Δυτικής αυτοκρατορίας και του Δυτικού πολιτισμού ΕΓΓΥΣ ΕΙΝΑΙ.. Το ενδεχόμενο αυτό είναι πολύ πιθανό να εξαναγκάσει τις ΗΠΑ να δράσουν προληπτικά κατά του ευρώ, για να κερδίσουν χρόνο και να διατηρήσουν ή να επιμηκύνουν το  AMERICAN  IMPERIOUM.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

THE GROSS EXTERNAL DEBT POSITION BY INSTRUMENT AND COUNTRY

         THE GROSS EXTERNAL DEBT POSITION BY INSTRUMENT AND COUNTRY 

ΣΥΝΟΨΗ

Η Ελλάδα έχει τεθεί οριστικά εκτός του Ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η επιστροφή της στους κόλπους της νομισματικής Ευρώπης παρεμποδίζεται από την κατάσταση στην οποία έχει οδηγηθεί η οικονομία της από τα μνημόνια, σε συνδυασμό με το ύψος του χρέους της. Η Ελλάδα για να ζήσει, οφείλει να απαγκιστρωθεί από τις ψευδαισθήσεις και να λάβει ρηξικέλευθες αποφάσεις. Μηδενική είναι η προοπτική και μέσα στο ‘’ευρώ των λαών’’ και μέσα στο ‘’Ευρώ πάση θυσία’’.

Από πολύ νωρίς η επιστήμη αποφάνθηκε ότι το ευρώ γεννήθηκε θνησιγενές. Μετά από χρόνια διαπιστώνεται ότι η Ευρώπη με το Ευρώ κατέστη θνησιγενής.

Είναι πλέον φανερό ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα της ΕΖ είναι παρασιτικά οργανωμένο και ευθύνεται για την μετάλλαξη της Ευρώπης από ένωση αλληλεγγύης, σε ένωση οικονομικής εκμετάλλευσης των αδύναμων οργανωτικά χωρών. Ο αδικαιολόγητος πλουτισμός εκτρέφει την βουλιμία, την πλεονεξία και τον φόνο. Η πλεονεξία μητέρα κακού είναι και ξύπνησε στην Ευρώπη μνήμες εσωτερικής αποικιοκρατίας και δεσποτισμού.

Ο λόγος τούτος σε όσους αγαπάμε τον άνθρωπο, την ειρηνική συμβίωση με ανοχή στην αντίθετη άποψη και την συνύπαρξη λαών και πολιτισμών. Οι σκληρές κυρώσεις των συμμάχων κατά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο, γέννησαν τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Ναι η εκμετάλλευση τρέφεται με αίμα ανθρώπων. Για αυτό όλοι οι νουνεχείς, όλοι οι νουν έχοντες,

  ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.   

ΓΕΝΙΚΑ:

Το Ακαθάριστο Εξωτερικό Χρέος (ΑΕΧ) συνίσταται από το άθροισμα του χρέους όλων των φορέων που δραστηριοποιούνται οικονομικά, μέσα στα όρια μιας ορισμένης ανεξάρτητης χώρας, προς τους αντίστοιχους φορείς του υπόλοιπου κόσμου. Είναι το χρέος π.χ. των Ελλήνων, προς όλον τον υπόλοιπο κόσμο.

Αν από το ΑΕΧ αφαιρεθεί το χρέος, π.χ. του υπόλοιπου κόσμου προς τους Έλληνες, προκύπτει η καθαρή επενδυτική θέση της Ελλάδας, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. 

Το  κρατικό εξωτερικό χρέος, διαφέρει από το αντίστοιχο χρέος που  ανακοινώνεται από το Υπ. Οικονομικών, κατά το ποσό που το κράτος οφείλει στην εσωτερική οικονομία. Σύμφωνα με την Ελληνική πραγματικότητα, το συνολικό κρατικό χρέος της Γενικής κυβέρνησης είναι μεγαλύτερο από το εξωτερικό της χρέος.

Για μεγαλύτερη σαφήνεια, λόγο της σοβαρότητας που παρουσιάζει το όλο θέμα για τη καθημερινή ζωή των πολιτών , το πρόβλημα χρέους θα αναπτυχθεί σε πέντε συνεχή άρθρα μας.

Πηγή των στατιστικών στοιχείων είναι η World Bank, σε συνεργασία με το (IMF) ΔΝΤ και την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ISB)

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ:

Οι σημαντικότερες από τις διαπιστώσεις που ακολουθούν  συνάγονται από διασταύρωση στοιχείων πολλών πινάκων της  World Bank, που χάρη της απλότητας, δεν κρίθηκε σκόπιμο να περιληφθούν στον πίνακα. Οι διαπιστώσεις αυτές άπτονται της βιωσιμότητας της ίδιας της ΕΕ, και παρακαλούμε τους αναγνώστες να είναι ιδιαίτερα αυστηροί στην κρίση τους με εμάς, αλλά και με εκείνους  που πολύ γρήγορα κατόρθωσα να μεταλλάξου την ΕΕ, από Ένωση αλληλεγγύης μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών σε παρασιτική ένωση. Το παρών άρθρο θα μπορούσε να τιτλοφορείται,

           ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. 

 

     

 

1: Το συνολικό χρέος της ΕΖ σε ομόλογα (εξωτερικό και μεταξύ των χωρών της ΕΖ)  ανέρχεται σε 11654 εκ ευρώ, και ισούται με το 180,7% του αντίστοιχου εξωτερικού της χρέους. Δύο χώρες, Γαλλία και Γερμανία, οφείλουν το 46,4% του χρέους αυτού. Εάν προστεθούν και Ιρλανδία και Λουξεμβούργο το ποσοστό αυξάνεται  σε 62,4% .

 Τα ομόλογα είναι στενά υποκατάστατα του ευρώ. Δεδομένου ότι η καθόλου νομισματική πολιτική της ΕΖ διεξάγεται με ομόλογα, προκύπτει το αδιάψευστο συμπέρασμα ότι οι χώρες αυτές ασκούν καταχρηστικά, την Ευρωπαϊκή νομισματική πολιτική, σφετερίζονται το εκδοτικό δικαίωμα της ΕΚΤ και καρπούνται την υπεραξία που συνεπάγεται το εκδοτικό προνόμιο. Η Μ. Βρετανία, μέσα από το τραπεζικό της σύστημα συμμετέχει ενεργά στην κατανομή της υπεραξίας, διακινούσα σημαντικό ποσοστό του κοινοτικού χρέους.

2: Το συνολικό χρέος των τραπεζών των  χωρών της ΕΖ ανέρχεται σε 8659 εκ . ευρώ, και οφείλεται κατά ποσοστό 50,6%, δηλαδή κατά 4381 εκ ευρώ,  από τις τράπεζες Γαλλίας και Γερμανίας. Το χρέος αυτών των τραπεζών αποτελείται από δάνεια, νόμισμα και καταθέσεις, του ιδίου περίπου ύψους, δηλαδή 4283,0 εκ ευρώ.  

3: Το συνολικό χρέος των χωρών της κοινότητας σε ομόλογα και δάνεια τραπεζών, ανέρχεται σε 20313 εκ. ευρώ, και οφείλεται κατά ποσοστό 47,2% από Γερμανία και Γαλλία. Εάν αθροιστούν και τα αντίστοιχα ποσά για Ολλανδία και Λουξεμβούργο, το ποσοστό αυξάνεται από 47,2% σε 60,9%.

Συνάγεται από αυτά ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα της ΕΖ, παρασιτικά οργανωμένο, επιτρέπει σε δύο χώρες να εκμεταλλεύονται το νομισματικό της σύστημα, να σφετερίζονται την υπεραξία που συνεπάγεται το εκδοτικό προνόμιο και  να χρηματοδοτούν πλουσιοπάροχα την οικονομία τους με κοινοτικούς πόρους. Δηλαδή το 60,0% περίπου της ρευστότητας της ΕΖ, χρηματοδοτεί την Γερμανική και Γαλλική οικονομία.

4:ΕΛΛΑΔΑ:  Με ποσοστό 86,9% χρέος σε δάνεια προς τους εταίρους της. Επειδή όμως τα Ελληνικά ομόλογα διακατέχονται από τις κεντρικές Ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και επειδή είναι αποκλεισμένη από την έκδοση νέων  ομολόγων, συνάγεται αβίαστα ότι βρίσκεται  κατά απόλυτο τρόπο εκτός  του Ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος..       

 

 

 

 

    

 

 

 

GROSS EXTERNAL DEBT BY SECTOR AND COUNTRY.

            GROSS EXTERNAL DEPT BY SECTOR AND COUNTRY (GEDCS)

Από τα στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι,

Το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ελλάδας και της Κύπρου έχουν καταστραφεί και είναι σχεδόν αδύνατο για τις χώρες αυτές να μπορέσουν, στα πλαίσια της ΕΖ, να εξασφαλίσουν επαρκή ρευστότητα για την χρηματοδότηση των οικονομιών τους.

Στην Ελλάδα, ολόκληρο το ακαθάριστο εξωτερικό της χρέος εμπίπτει στις διατάξεις της συνθήκης του Μάαστριχτ περί κοινοτικής επιτήρησης της Ελληνικής οικονομίας.  Το χρέος αυτό ανέρχεται στο 240,0% του ΑΕΠ, είναι φορτίο κατά απόλυτο τρόπο ασήκωτο για την καταστρεμμένη Ελληνική οικονομία, και υποδηλώνει ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟ ΔΙΗΝΕΚΕΣ.

 

ΓΕΝΙΚΑ:

Το Ακαθάριστο Εξωτερικό Χρέος (ΑΕΧ) συνίσταται από το άθροισμα του χρέους όλων των φορέων που δραστηριοποιούνται οικονομικά, μέσα στα όρια μιας ορισμένης ανεξάρτητης χώρας, προς τους αντίστοιχους φορείς του υπόλοιπου κόσμου. Είναι το χρέος π.χ. των Ελλήνων, προς όλον τον υπόλοιπο κόσμο.

Αν από το ΑΕΧ αφαιρεθεί το χρέος, π.χ. του υπόλοιπου κόσμου προς τους Έλληνες, προκύπτει η καθαρή επενδυτική θέση της Ελλάδας, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. 

Το  κρατικό εξωτερικό χρέος, διαφέρει από το αντίστοιχο χρέος που  ανακοινώνεται από το Υπ. Οικονομικών, κατά το ποσό που το κράτος οφείλει στην εσωτερική οικονομία. Σύμφωνα με την Ελληνική πραγματικότητα, το συνολικό κρατικό χρέος της Γενικής κυβέρνησης είναι μεγαλύτερο από το εξωτερικό της χρέος.

Για μεγαλύτερη σαφήνεια, λόγω της σοβαρότητας που παρουσιάζει το όλο θέμα για τη καθημερινή ζωή των πολιτών , το πρόβλημα χρέους θα αναπτυχθεί σε πέντε συνεχή άρθρα μας.

Πηγή των στατιστικών στοιχείων είναι η World Bank, σε συνεργασία με το (IMF) ΔΝΤ και την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ISB) 

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ:

Στον πίνακα που ακολουθεί εμφανίζεται η εκατοστιαία σύνθεση του χρέους κατά τομέα οικονομικής δραστηριότητας. Παρέχονται χρήσιμες πληροφορίες για το μέρος του εξωτερικού χρέους που διέπεται από τις διατάξεις της συνθήκης του Μάαστριχτ και των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής επιτροπής. Από τις επελθούσες μεταβολές μεταξύ του 3^ου τριμήνου του 2012 (Q3 2012) και 2013 (Q₃2013), συνάγονται χρήσιμα συμπεράσματα ως προς την ασκηθείσα οικονομική πολιτική.

 

 

 

1: Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης (ΓΚ) σαν ποσοστό του συνολικού χρέους, ανήλθε στο τέλος του 2013 στην Ελλάδα σε 63,7%, έναντι 39,0% στην Ιταλία, 36,1% στην Πορτογαλία, 22,7% στην Ισπανία, 8,0% στην Ιρλανδία και 21,6% κατά μέσο όρο στην Ευρωζώνη (ΕΖ).

Είναι φανερό ότι το μέγεθος του Ελληνικού  εξωτερικού  χρέους της ΓΚ, υπερβαίνει σημαντικά το αντίστοιχο χρέος των άλλων χωρών της ΕΖ, που υπήχθησαν υπό επιτήρηση. Αποτελεί δηλαδή ιδιάζουσα περίπτωση, που χρήζει ειδικής ερμηνείας.

Δεδομένου ότι το χρέος των τραπεζών αποτελείται από δάνεια του ΤΧΣ εγγυημένα από το Ελληνικό Δημόσιο, εξομοιώνεται με το κρατικό χρέος και το αναβιβάζει στο 93,7% του συνολικού εξωτερικού χρέους. Ολόκληρο σχεδόν το Ελληνικό εξωτερικό χρέος, το οποίο ανέρχεται στο 240,0% περίπου του ΑΕΠ, διέπεται από τις διατάξεις της συνθήκης του Μάαστριχτ και επισύρει την κοινοτική επιτήρηση της Ελληνικής οικονομίας.

Το χρέος αυτό αποτελεί κατά τρόπο απόλυτο, ασήκωτο βάρος για την Ελληνική οικονομία. Συνεχιζόμενης της πολιτικής του ‘’ευρώ πάση θυσία’’, είναι πρόδηλο ότι η κοινοτική επιτήρηση θα συνεχιστεί εις το διηνεκές

2: Μέσα στο 2013 το Χρέος της ΓΚ αυξήθηκε κατά 17,0 εκατοστιαίες μονάδες, και μειώθηκε το χρέος των τραπεζών κατά 12,0 εκ. μον.. Η εξέλιξη αυτή είναι ενδεικτική της αλλοπρόσαλλης πολιτικής που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από τους δανειστές της.. Τα έτη 2010  και 2011, το κρατικό χρέος μεταφορτώθηκε στις τράπεζες. Τα έτη 2012 και 2013 το χρέος των τραπεζών μεταφορτώνεται στον κρατικό προϋπολογισμό.

Την ίδια περίοδο το χρέος της ΓΚ, αυξήθηκε στην Ιρλανδία κατά 0,7 εκ. μον., στην Πορτογαλία κατά 2,8 εκ. μον., στην Ισπανία κατά 7,6, και στην Ιταλία κατά 3,0 εκ. μον..

3: Μεγάλο ενδιαφέρον  παρουσιάζει για ορισμένες χώρες της ΕΖ, αθροιστικά, το ύψος του χρέους των λοιπών τομέων της οικονομίας και των αμέσων επενδύσεων.

Σαν ποσοστό του συνολικού εξωτερικού χρέους, ανέρχεται σε 82,0% στο Λουξεμβούργο, σε 72,2% στην Ιρλανδία, σε 33,2% στην Ισπανία, σε 22,7% στην Ιταλία,  σε 4,4%  στην Ελλάδα του ‘’ευρώ πάση θυσία’’ και κατά μέσο όρο σε 41,7% στην ΕΖ.

Τα στοιχεία αυτά καταμαρτυρούν την πλήρη κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Ελλάδα, την μερική αναποτελεσματικότητα του στις λοιπές υπό επιτήρηση χώρες, και την σκανδαλώδη εύνοια του διεθνούς κεφαλαίου και της κομισιόν, προς Ιρλανδία και  Λουξεμβούργο.   Η επιδειχθείσα  αυτή εύνοια καθίσταται επιλήψιμη, αν συγκριθεί με την συμπεριφορά της ΕΖ απέναντι στην Κύπρο και την εκδικητική καταστροφή του Κυπριακού τραπεζικού συστήματος και κατά επέκταση της Κυπριακής οικονομίας..

 

 THE GROSS EXTERNAL DEBT POSITION BY COUNTRY   (GEDPC)

          Από τα στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι,

 Η Ευρωζώνη αντιμετωπίζει, ποσοτικά και ποιοτικά, σχετικά μεγαλύτερο πρόβλημα χρέους από ότι οι ΗΠΑ. Το Υποτιμημένο δολάριο οφείλεται σε συνειδητή πολιτική των ΗΠΑ, για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της, έναντι των Ασιατών εταίρων της.

 Στο εσωτερικό της Ευρωζώνης,  το χρηματοπιστωτικό της σύστημα είναι παρασιτικά οργανωμένο, και αποτελεί θανάσιμη απειλή για την υπόσταση της.

Τα λάθη της Ελλάδας, την κατέστησα το πρώτο ανίατο μεγάλο θύμα του παρασιτικά οργανωμένου χρηματοπιστωτικού Ευρωπαϊκού συστήματος.     

 ΓΕΝΙΚΑ:

Το Ακαθάριστο Εξωτερικό Χρέος (ΑΕΧ) συνίσταται από το άθροισμα του χρέους όλων των φορέων που δραστηριοποιούνται οικονομικά, μέσα στα όρια μιας ορισμένης ανεξάρτητης χώρας, προς τους αντίστοιχους φορείς του υπόλοιπου κόσμου. Είναι το χρέος π.χ. των Ελλήνων, προς όλον τον υπόλοιπο κόσμο.

Αν από το ΑΕΧ αφαιρεθεί το χρέος, π.χ. του υπόλοιπου κόσμου προς τους Έλληνες, προκύπτει η καθαρή επενδυτική θέση της Ελλάδας, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. 

Το  κρατικό εξωτερικό χρέος, διαφέρει από το αντίστοιχο χρέος που  ανακοινώνεται από το Υπ. Οικονομικών, κατά το ποσό που το κράτος οφείλει στην εσωτερική οικονομία. Σύμφωνα με την Ελληνική πραγματικότητα, το συνολικό κρατικό χρέος της Γενικής κυβέρνησης είναι μεγαλύτερο από το εξωτερικό της χρέος.

Για μεγαλύτερη σαφήνεια, λόγο της σοβαρότητας που παρουσιάζει το όλο θέμα για τη καθημερινή ζωή των πολιτών , το πρόβλημα χρέους θα αναπτυχθεί σε πέντε συνεχή άρθρα μας.

Πηγή των στατιστικών στοιχείων είναι η World Bank, σε συνεργασία με το (IMF) ΔΝΤ και την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ISB)

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ:

Μεταξύ του 4^ου τριμήνου του 2011  (Q₄2011) και του 3^ου τριμήνου του 2013,       (Q₃2013) , το ύψος του ΑΕΧ διαφόρων χωρών, διαμορφώθηκε όπως εμφανίζεται στον σχετικό πίνακα. Από τα στοιχεία του πίνακα αυτού, προκύπτουν οι ακόλουθες σημαντικές διαπιστώσεις.

 

1: Το ΑΕΧ των ΗΠΑ και της ΕΖ (Ευρωζώνης) κυμαίνεται μεταξύ 11,5 και 12,0 τρις εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή διαμορφώνεται περίπου στα ίδια επίπεδα. Σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ, ανέρχεται σε 126,5% στην ΕΖ, και σε 98,8% στις ΗΠΑ.

Προκύπτει από αυτά ότι, ποσοτικά, η ΕΖ έχει σχετικά μεγαλύτερο πρόβλημα εξωτερικού χρέους, από ότι έχουν οι ΗΠΑ.

2: Το εξωτερικό χρέος της Γενικής Κυβέρνησης ανέρχεται σε 35,4% στις ΗΠΑ και σε 21,0% στην ΕΖ. Αθροιστικά το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης και των τραπεζών, ανέρχεται σε 57,1% στις ΗΠΑ και σε 58,2% στην ΕΖ. Άρα και ποιοτικά το πρόβλημα χρέους, είναι και για τις δύο περιοχές, περίπου το ίδιο.

3: Οι άμεσες επενδύσεις ανέρχονται σε 34,7% του συνολικού χρέους στις ΗΠΑ και σε 17,9% στην ΕΖ.  

4: για την περιοχή της ΕΖ, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, που αποτελούν ενιαίο κράτος, υπάρχει  πρόβλημα χρέους μεταξύ των χωρών μελών της Ευρωζώνης. Το χρέος αυτό ανέρχεται στο 100,0% του εξωτερικού της χρέους, και αποτελεί απόδειξη της μεγάλης οικονομικής ανισότητας που επικρατεί μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών.

Ακόμη χειρότερα, το χρέος σε ευρώ και σε καταθέσεις, μεταξύ των χωρών της ΕΖ, είναι 2,56 φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο εξωτερικό της χρέος.

Προκύπτει αβίαστα από αυτά, ότι η χρηματοπιστωτική δραστηριότητα μέσα στην ΕΖ (η αποταμίευση και η διακίνηση  χρηματικών πόρων), διεξάγετε από χώρες με ανεπτυγμένη χρηματαγορά και τραπεζικό σύστημα. Η διαπίστωση αυτή ισχυροποιείται και από το γεγονός ότι,  οι τράπεζες του CITY του Λονδίνου  διακινούν το 51,9% του Βρετανικού χρέους, παρά το γεγονός ότι η Βρετανία δεν είναι μέλος της ΕΖ..

Με τους πόρους αυτούς, οι πλούσιες χώρες γίνονται πλουσιότερες και οι υπόλοιπες χώρες πνίγονται από έλλειψη επαρκούς ρευστότητας.

5: Κατά την υπό εξέταση περίοδο, το συνολικό χρέος των ΗΠΑ μειώθηκαι κατά 2,0% και της ΕΖ κατά 6,1%. Η εξέλιξη αυτή τροφοδοτεί μερικά, τις ανατιμητικές τάσεις που παρουσιάζει το ευρώ έναντι του δολαρίου.  

Την ίδια περίοδο, το συνολικό χρέος της Ελλάδας ΑΥΞΗΘΗΚΕ ΚΑΤΑ 12,0%,  της Ιταλίας κατά 4,4% και της Γαλλίας κατά 1,7%. Από τις χώρες των μνημονίων το συνολικό χρέος της Ιρλανδίας μειώθηκε κατά 7,3%, της Ισπανίας κατά 5,4% και της Πορτογαλίας κατά 1,6%.

Συνάγεται  από αυτά ότι μεταξύ των χωρών της ΕΖ και κυρίως των χωρών  των μνημονίων, η Ελλάδα και δευτερευόντως η Ιταλία παρουσιάζει σημαντική αύξηση του εξωτερικού της χρέους. Μείωση του εξωτερικού χρέους μεγαλύτερη του μέσου όρου της ΕΖ, παρουσιάζει η Ιρλανδία και η Ολλανδία. Σημαντική αύξηση παρουσιάζει το εξωτερικό χρέος του Λουξεμβούργου.

6: Από την εξέταση των ποιοτικών στοιχείων διαπιστώνεται ότι, σαν ποσοστό του συνολικού χρέους, οι άμεσες επενδύσεις και το χρέος των εμπορικών τραπεζών αθροιστικά , ανέρχονται στην Ιρλανδία 70,5%, στο Λουξεμβούργο 51,7%, στη Γαλλία 47,7% στην Γερμανία 51,9% και στην Ισπανία 51,0%.  Τα ποσά αυτά χρέους δεν υπάγονται στις διατάξεις της συνθήκης του Μάαστριχτ.

Στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόνο 18,9% του συνολικού της  χρέους και στην Ιταλία 34,7%. Είναι φανερό ότι οι χρηματοπιστωτικά καλά οργανωμένες χώρες της ΕΖ, μέσα από την λειτουργία των εμπορικών τους τραπεζών και της χρηματαγοράς, καταστρατηγούν το πνεύμα της συνθήκης του Μάαστριχτ. Ουσιαστικά διά της έκδοσης ομολόγων τα οποία χρηματοδοτούνται σε ποσοστό 100,0% από την ΕΚΤ, σφετερίζονται προς όφελος των χωρών τους την υπεραξία που συνεπάγεται το εκδοτικό προνόμιο.

Η Ελλάδα, εξαιτίας της μνημονιακής πολιτικής που της υπεβλήθηκαι και της  δομής του εξωτερικού της χρέους, έχει αποκλειστεί βίαια και κατά απόλυτο τρόπο,  από την διαδικασία δημιουργίας ρευστότητας για τις ανάγκες της οικονομίας της. Το μερίδιο της στην υπεραξία, που συνεπάγεται η παραχώρηση του εκδοτικού δικαιώματος της στην ΕΚΤ, το νέμονται οι πλούσιες χώρες του βορρά. Η υπεραξία αυτή εκτιμάται σε 2,5 δις ευρώ ετησίως.

Δυστυχώς όμως το πρόβλημα είναι σημαντικά ευρύτερο. Η γιγάντωση της ανεργίας οδήγησε σε χρηματοδότηση της καταναλωτικής δαπάνης από τις καταθέσεις. Έτσι μέσα από την κατανάλωση εισαγομένων αγαθών η ρευστότητα των τραπεζών και κατά προέκταση της οικονομίας, μειώθηκε κατά 40,0 δις ευρώ περίπου. Η απόδραση ελληνικών και κυρίως των ξένων καταθέσεων από τις Ελληνικές τράπεζες οδήγησε σε πρόσθετη μείωση της ρευστότητας έως και 60,0 δις ευρώ. Η κατάρρευση των χρηματιστηριακών τιμών  των μετοχών, και κυρίως εκείνων των τραπεζικών μετοχών, οδήγησε σε   επιπρόσθετη μείωση της ρευστότητας της τάξεως των 100,0 δις ευρώ.

Η ελληνική οικονομία  μέσα σε τέσσερα χρόνια μνημονίων, απώλεσε ρευστότητα της τάξεως  των 200 δις ευρώ.  Οι απώλειες αυτές αντισταθμίστηκαν μερικά   με δάνεια της ΕΚΤ, 70 δις ευρώ  (ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών) και οδήγησαν σε  μείωση του ΑΕΠ σε τιμές βάσης, κατά  34,0% περίπου. 

ΓΕΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΩΝ.

Από τα υπάρχοντα στοιχεία δεν προκύπτουν βάσιμοι λόγοι που να δικαιολογούν την σχετική σταθερότητα που επικρατεί στις αγορές της ΕΖ και την σχετική αστάθεια που παρατηρείται στην Αμερικανική χρηματοπιστωτική αγορά.

Υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι το υποτιμημένο δολάριο αποτελεί συνειδητή πολιτική των νομισματικών αρχών των ΗΠΑ, με σκοπό την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Αμερικανικής οικονομίας έναντι των Ασιατών εμπορικών εταίρων.

Δεδομένου ότι, η εμπιστοσύνη της διεθνούς οικονομίας προς την Αμερικανική οικονομία και το αξιόχρεο του Αμερικανικού κράτους, παραμένει ισχυρή, θα πρέπει να αναμένονται στο προβλεπτό μέλλον, ανατροπές νομισματικού τύπου.

Υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι, κατά πρώτο λόγο η Ελλάδα και δευτερευόντως άλλες χώρες της ΕΖ με αδύναμο χρηματοπιστωτικό σύστημα,  κατέστησαν θύματα μιας Ευρώπης με παρασιτικά οργανωμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα, μιας Ευρώπης που εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τα δικά τους λάθη και τις δικές τους αδυναμίες.

Ειδικότερα για την Ελλάδα   οι φορείς άσκησης της χρηματοπιστωτικής πολιτικής, έχουν σχεδόν πλήρως απονεκρωθεί. Ανάστασης τους στο προβλεπτό μέλλον δεν διαφαίνεται, και κατά ακολουθία δεν διαφαίνεται έστω και μερική αποκατάσταση της ρευστότητας και αναθέρμανσης της Ελληνικής οικονομίας. 

Αντίθετα η υιοθέτηση από τις φορολογικές αρχές και άλλους κρατικούς φορείς συστήματος κατάσχεσης των καταθέσεων, αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε περαιτέρω συρρίκνωση της ρευστότητας και σε θάνατο την συναλλακτική οικονομία.